База данных: Статьи ППС
Страница 4, Результатов: 46
Отмеченные записи: 0
31.
Подробнее
28.088л6
М 12
Маңғыстау облысында үстірт арқарының (Ovis Vignei Arkal) таралуы мен экологиялық жағдайы [Текст] / Ж. М. Карагойшин, С. А. Бекеева, Д. Т. Утеулиева [и др.] // БҚУ хабаршысы. - 2025. - №1. - Б. 521-533.
ББК 28.088л6
Рубрики: Заповедники. Заказники. Национальные парки
Кл.слова (ненормированные):
фауна -- табиғи қаумал -- популяция -- уриал -- муфлон -- құлжа -- саулық -- қозықа -- көкпек
Аннотация: Мақалада Маңғыстау облысында мекендейтін Үстірт арқарының таралуы мен саны және тіршілік ортасында жүргізілген экологиялық зерттеулердің нәтижелері келтірілген. Үстірт арқары Қазақстанда тек Маңғыстау облысының аумағында, соның ішінде тау ойпаттарында, тау жоталарының тік беткейлерінде, аласа таулар мен тау бастарында мекендейді. Үстірт арқары немесе Маңғыстау облысындағы Үстірт уриалы Үстірттің шыңдарында; Маңғышлақ түбегінің, сондай-ақ таулы ландшафт сақталған Каспий теңізінің бірқатар жағалау учаскелерінде кең таралған. Жыл сайын Маңғыстау облысы аумағында мекендейтін Үстірт арқарының есебі алынып, мониторинг жүргізілді. 2022 жылғы зерттеулер бойынша тау жоталарында 3019 дарақ Үстірт арқары есепке алынса, 2021 жылмен салыстырғанда бұл жұптұяқтылардың саны 25,17% - ға өскендігін көрсетеді. Үстірт пен Маңғышлақта, оның ішінде Үстірт қорығының аумағында 607, «Қызылсай» өлкелік паркі аумағында және іргелес жатқан жерлерде – 1836, қалған аумақта 576 Үстірт арқары мекендейді. Үстірт арқары Қазақстан, Түркіменстан және Өзбекстан аумағында саны жыл сайын азайып бара жатырған 3 санаттағы сирек кездесетін түр ретінде 3 елдің де Қызыл кітабына енгізілген. Үстірт арқары санының жыл сайынғы өсуі, мекендейтін жерлерінде тиісті қорғауды ұйымдастырумен байланысты: тіршілік ету ортасының көп бөлігі республикалық, жергілікті маңызы бар ерекше қорғалатын табиғи аумақтар құрамына кіреді. Оларды қорғау мақсатында таралатын аумақтарын қорғауға алып кеңейту және экологиялық жағдайы бұзылған аймақтарды қайтадан қалпына келтіру шараларды жүргізу.
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Карагойшин, Ж.М.
Бекеева, С.А.
Утеулиева, Д.Т.
Акимжанов, Д.Ш.
Акоев, М.Т.
М 12
Маңғыстау облысында үстірт арқарының (Ovis Vignei Arkal) таралуы мен экологиялық жағдайы [Текст] / Ж. М. Карагойшин, С. А. Бекеева, Д. Т. Утеулиева [и др.] // БҚУ хабаршысы. - 2025. - №1. - Б. 521-533.
Рубрики: Заповедники. Заказники. Национальные парки
Кл.слова (ненормированные):
фауна -- табиғи қаумал -- популяция -- уриал -- муфлон -- құлжа -- саулық -- қозықа -- көкпек
Аннотация: Мақалада Маңғыстау облысында мекендейтін Үстірт арқарының таралуы мен саны және тіршілік ортасында жүргізілген экологиялық зерттеулердің нәтижелері келтірілген. Үстірт арқары Қазақстанда тек Маңғыстау облысының аумағында, соның ішінде тау ойпаттарында, тау жоталарының тік беткейлерінде, аласа таулар мен тау бастарында мекендейді. Үстірт арқары немесе Маңғыстау облысындағы Үстірт уриалы Үстірттің шыңдарында; Маңғышлақ түбегінің, сондай-ақ таулы ландшафт сақталған Каспий теңізінің бірқатар жағалау учаскелерінде кең таралған. Жыл сайын Маңғыстау облысы аумағында мекендейтін Үстірт арқарының есебі алынып, мониторинг жүргізілді. 2022 жылғы зерттеулер бойынша тау жоталарында 3019 дарақ Үстірт арқары есепке алынса, 2021 жылмен салыстырғанда бұл жұптұяқтылардың саны 25,17% - ға өскендігін көрсетеді. Үстірт пен Маңғышлақта, оның ішінде Үстірт қорығының аумағында 607, «Қызылсай» өлкелік паркі аумағында және іргелес жатқан жерлерде – 1836, қалған аумақта 576 Үстірт арқары мекендейді. Үстірт арқары Қазақстан, Түркіменстан және Өзбекстан аумағында саны жыл сайын азайып бара жатырған 3 санаттағы сирек кездесетін түр ретінде 3 елдің де Қызыл кітабына енгізілген. Үстірт арқары санының жыл сайынғы өсуі, мекендейтін жерлерінде тиісті қорғауды ұйымдастырумен байланысты: тіршілік ету ортасының көп бөлігі республикалық, жергілікті маңызы бар ерекше қорғалатын табиғи аумақтар құрамына кіреді. Оларды қорғау мақсатында таралатын аумақтарын қорғауға алып кеңейту және экологиялық жағдайы бұзылған аймақтарды қайтадан қалпына келтіру шараларды жүргізу.
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Карагойшин, Ж.М.
Бекеева, С.А.
Утеулиева, Д.Т.
Акимжанов, Д.Ш.
Акоев, М.Т.
32.
Подробнее
28.693.35
Д 40
Джангазиева, Б. Ж.
Қазақстанның Қызыл Кітабына енген жыртқыш құстар [Текст] / Б. Ж. Джангазиева, Г. Е. Ерболатова, А. Н. Мырзағалиева // «Иванов оқулары – 2024» республикалық ғылыми-тәжірибелік конференциясы материалдары жинағы. - Орал, 2024. - 10-11 қазан. - Б. 63-69.
ББК 28.693.35
Рубрики: Птицы. Орнитология
Кл.слова (ненормированные):
Қызыл Кітап -- жыртқыш құстар -- Сұңқартәрізділер отряды -- Батыс Қазақстан облысы -- Жыланжегіш қыран -- бақалар -- тышқандар -- ұсақ -- Сақалтай -- Ақ сұңқар -- Бақалтақ қыран -- Қарақұс -- Бүркіт -- Дала қыраны -- Лашын
Аннотация: Бұл мақалада Қазақстанның Қызыл кітабына енгізілген жыртқыш құстарға шолу жасалды. Жалпы Қазақстан және Батыс Қазақстан облысы бойынша кездесетін түр сандары көрсетілді. Соның ішінде Аққұйрықты субүркіт, Жыланжегіш қыран, Ителгі, Сақалтай, Ақ сұңқар, Бақалтақ қыран, Қарақұс, Бүркіт, Дала қыраны, Лашын құстарының таралу аймағы, биологиялық ерекшеліктері және де қорғау шаралары қарастырылды. Құстар планетадағы жануарлардың ең гүлденген топтарының бірі болып табылады. Әлемде құстардың 8700 түрі бар, олардың ішінде Қазақстан фаунасында 530 түрі кездеседі. Қазақстанның Қызыл кітабына енген 50-ден астам түрі белгілі, ал Батыс Қазақстан облысы бойынша 41 түрі бар
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Ерболатова, Г.Е.
Мырзағалиева, А.Н.
Д 40
Джангазиева, Б. Ж.
Қазақстанның Қызыл Кітабына енген жыртқыш құстар [Текст] / Б. Ж. Джангазиева, Г. Е. Ерболатова, А. Н. Мырзағалиева // «Иванов оқулары – 2024» республикалық ғылыми-тәжірибелік конференциясы материалдары жинағы. - Орал, 2024. - 10-11 қазан. - Б. 63-69.
Рубрики: Птицы. Орнитология
Кл.слова (ненормированные):
Қызыл Кітап -- жыртқыш құстар -- Сұңқартәрізділер отряды -- Батыс Қазақстан облысы -- Жыланжегіш қыран -- бақалар -- тышқандар -- ұсақ -- Сақалтай -- Ақ сұңқар -- Бақалтақ қыран -- Қарақұс -- Бүркіт -- Дала қыраны -- Лашын
Аннотация: Бұл мақалада Қазақстанның Қызыл кітабына енгізілген жыртқыш құстарға шолу жасалды. Жалпы Қазақстан және Батыс Қазақстан облысы бойынша кездесетін түр сандары көрсетілді. Соның ішінде Аққұйрықты субүркіт, Жыланжегіш қыран, Ителгі, Сақалтай, Ақ сұңқар, Бақалтақ қыран, Қарақұс, Бүркіт, Дала қыраны, Лашын құстарының таралу аймағы, биологиялық ерекшеліктері және де қорғау шаралары қарастырылды. Құстар планетадағы жануарлардың ең гүлденген топтарының бірі болып табылады. Әлемде құстардың 8700 түрі бар, олардың ішінде Қазақстан фаунасында 530 түрі кездеседі. Қазақстанның Қызыл кітабына енген 50-ден астам түрі белгілі, ал Батыс Қазақстан облысы бойынша 41 түрі бар
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Ерболатова, Г.Е.
Мырзағалиева, А.Н.
33.
Подробнее
26.82
Х 69
Ходжанова, Б. Х.
Сырдария өзенінің геоэкологиялық проблемалалары [Текст] / Б. Х. Ходжанова, Ж. Ә. Тойғанбай, А. М. Мамбетова // «Иванов оқулары – 2024» республикалық ғылыми-тәжірибелік конференциясы материалдары жинағы. - Орал, 2024. - 10-11 қазан. - Б. 93-96.
ББК 26.82
Рубрики: География
Кл.слова (ненормированные):
Сырдария -- Орта Азия -- өзендер -- геоэкология -- гидрологиялық режимі -- Климат -- Флора -- фауна -- Гидроэнергетика -- Жағалаулардың эрозиясы
Аннотация: Сырдария – Орта Азиядағы ең ірі және ең ұзын өзендердің бірі. Оның ұзындығы шамамен 2212 км, ал су жинау алабы 462 000 шаршы шақырымды құрайды. Бұл өзен төрт мемлекет аумағын: Қырғызстан, Өзбекстан, Тәжікстан және Қазақстанды басып өтеді. Сырдария Орталық Азия аймағындағы экономикалық, экологиялық және географиялық маңызды өзендердің бірі саналады. Сырдария өзені Қырғызстандағы Тянь-Шань тауларындағы мұздықтардан бастау алатын Нарын және Қарадария өзендерінің қосылуынан қалыптасады. Нарын өзені бастауын Тәңіртау (Тянь-Шань) тауларынан алып, шамамен 800 км қашықтықта ағады, ал Қарадария өзені Ферғана жазығының оңтүстік бөлігінде орналасқан. Екі өзеннің қосылуынан кейін, Сырдария Ферғана жазығының ортасынан өтіп, батысқа қарай бағытталады. Өзбекстан, Тәжікстан және Қазақстан аумағынан өткен соң, Арал теңізіне құяды. Алайда, Арал теңізінің соңғы жылдардағы тартылуы Сырдария өзенінің төменгі ағысындағы гидрологиялық режимге үлкен әсер етті
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Тойғанбай, Ж. Ә.
Мамбетова, А. М.
Х 69
Ходжанова, Б. Х.
Сырдария өзенінің геоэкологиялық проблемалалары [Текст] / Б. Х. Ходжанова, Ж. Ә. Тойғанбай, А. М. Мамбетова // «Иванов оқулары – 2024» республикалық ғылыми-тәжірибелік конференциясы материалдары жинағы. - Орал, 2024. - 10-11 қазан. - Б. 93-96.
Рубрики: География
Кл.слова (ненормированные):
Сырдария -- Орта Азия -- өзендер -- геоэкология -- гидрологиялық режимі -- Климат -- Флора -- фауна -- Гидроэнергетика -- Жағалаулардың эрозиясы
Аннотация: Сырдария – Орта Азиядағы ең ірі және ең ұзын өзендердің бірі. Оның ұзындығы шамамен 2212 км, ал су жинау алабы 462 000 шаршы шақырымды құрайды. Бұл өзен төрт мемлекет аумағын: Қырғызстан, Өзбекстан, Тәжікстан және Қазақстанды басып өтеді. Сырдария Орталық Азия аймағындағы экономикалық, экологиялық және географиялық маңызды өзендердің бірі саналады. Сырдария өзені Қырғызстандағы Тянь-Шань тауларындағы мұздықтардан бастау алатын Нарын және Қарадария өзендерінің қосылуынан қалыптасады. Нарын өзені бастауын Тәңіртау (Тянь-Шань) тауларынан алып, шамамен 800 км қашықтықта ағады, ал Қарадария өзені Ферғана жазығының оңтүстік бөлігінде орналасқан. Екі өзеннің қосылуынан кейін, Сырдария Ферғана жазығының ортасынан өтіп, батысқа қарай бағытталады. Өзбекстан, Тәжікстан және Қазақстан аумағынан өткен соң, Арал теңізіне құяды. Алайда, Арал теңізінің соңғы жылдардағы тартылуы Сырдария өзенінің төменгі ағысындағы гидрологиялық режимге үлкен әсер етті
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Тойғанбай, Ж. Ә.
Мамбетова, А. М.
34.
Подробнее
28.693.34
К 48
Кленина, А. А.
М.Өтемісов атындағы Батыс Қазақстан университетінің герпетологиялық коллекциясындағы улы жыландар [Текст] / А. А. Кленина, Г. А. Кусаинова // «Иванов оқулары – 2024» республикалық ғылыми-тәжірибелік конференциясы материалдары жинағы. - Орал, 2024. - 10-11 қазан. - Б. 130-134.
ББК 28.693.34
Рубрики: Пресмыкающиеся. Герпетология
Кл.слова (ненормированные):
М.Өтемісов атындағы Батыс Қазақстан университеті -- герпетологиялық коллекциясы -- улы жыландар -- Қараған бозша жылан -- Қосмекенділер -- жорғалаушылар -- жануарлары
Аннотация: Батыс Қазақстанға 4 облыс кіреді: Атырау, Ақтөбе, Маңғыстау және Батыс Қазақстан. әдеби дереккөздерді талдау негізінде фауна жылан 12 түрден тұрады [1-3]: құм айдаһаршасы Eryx miliaris (Pallas, 1773); кәдімгі сары жылы Coronella austriaca Laurenti, 1768; өрнекті қарашұбар жылан Elaphe dione (Pallas, 1773); кәдімгі сарыбас жылан Natrix natrix (Linnaeus, 1758); су жылан Natrix tessellata( Laurenti, 1768); паллас қарашұбар жыланы Elaphe sauromates (Pallas, 1814); каспий қарашұбар жыланы Dolichophis caspius (Gmelin, 1789); көлденең жолақты қарашұбар жылан Platyceps karelini (Brandt, 1838); теңіз қарашұбар жылан Spalerosophis diadema (Schlegel, 1837); оқ жылан Psammophis lineolatus (Brandt, 1838); қараған бозша жылан Gloydius caraganus (Eichwald, 1831); шығыс дала сүре жылан Vipera renardi (Christoph, 1861). Жоғарыда аталған жыландардың ішінде үш түрі улы - оқ жылан Psammophis lineolatus, шығыс дала сүре жылан Vipera renardi және қарағанды бозша жылан Gloydius caraganus. Оқ жылан Psammophis lineolatus шағуы адамдарға қауіп төндірмейді, өйткені оның жоғарғы жақ сүйегінің артқы жағында улы өткізгіш борозды тістер бар. Жебе-жылан адамды осы тістермен тістей алады, егер саусақ оның аузына терең енсе ғана. Ал жылан мен тұмсықтың шағуы адамдардың ғана емес, үй жануарларының да денсаулығы мен өміріне қауіп төндіреді. Батыс Қазақстанның басқа жыландарынан айырмашылығы, қалқанша бездері мен жыландарының жоғарғы жақ сүйектерінде екі үлкен улы түтікшелі тістер бар
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Кусаинова, Г.А.
К 48
Кленина, А. А.
М.Өтемісов атындағы Батыс Қазақстан университетінің герпетологиялық коллекциясындағы улы жыландар [Текст] / А. А. Кленина, Г. А. Кусаинова // «Иванов оқулары – 2024» республикалық ғылыми-тәжірибелік конференциясы материалдары жинағы. - Орал, 2024. - 10-11 қазан. - Б. 130-134.
Рубрики: Пресмыкающиеся. Герпетология
Кл.слова (ненормированные):
М.Өтемісов атындағы Батыс Қазақстан университеті -- герпетологиялық коллекциясы -- улы жыландар -- Қараған бозша жылан -- Қосмекенділер -- жорғалаушылар -- жануарлары
Аннотация: Батыс Қазақстанға 4 облыс кіреді: Атырау, Ақтөбе, Маңғыстау және Батыс Қазақстан. әдеби дереккөздерді талдау негізінде фауна жылан 12 түрден тұрады [1-3]: құм айдаһаршасы Eryx miliaris (Pallas, 1773); кәдімгі сары жылы Coronella austriaca Laurenti, 1768; өрнекті қарашұбар жылан Elaphe dione (Pallas, 1773); кәдімгі сарыбас жылан Natrix natrix (Linnaeus, 1758); су жылан Natrix tessellata( Laurenti, 1768); паллас қарашұбар жыланы Elaphe sauromates (Pallas, 1814); каспий қарашұбар жыланы Dolichophis caspius (Gmelin, 1789); көлденең жолақты қарашұбар жылан Platyceps karelini (Brandt, 1838); теңіз қарашұбар жылан Spalerosophis diadema (Schlegel, 1837); оқ жылан Psammophis lineolatus (Brandt, 1838); қараған бозша жылан Gloydius caraganus (Eichwald, 1831); шығыс дала сүре жылан Vipera renardi (Christoph, 1861). Жоғарыда аталған жыландардың ішінде үш түрі улы - оқ жылан Psammophis lineolatus, шығыс дала сүре жылан Vipera renardi және қарағанды бозша жылан Gloydius caraganus. Оқ жылан Psammophis lineolatus шағуы адамдарға қауіп төндірмейді, өйткені оның жоғарғы жақ сүйегінің артқы жағында улы өткізгіш борозды тістер бар. Жебе-жылан адамды осы тістермен тістей алады, егер саусақ оның аузына терең енсе ғана. Ал жылан мен тұмсықтың шағуы адамдардың ғана емес, үй жануарларының да денсаулығы мен өміріне қауіп төндіреді. Батыс Қазақстанның басқа жыландарынан айырмашылығы, қалқанша бездері мен жыландарының жоғарғы жақ сүйектерінде екі үлкен улы түтікшелі тістер бар
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Кусаинова, Г.А.
35.
Подробнее
28
К 35
Кенесарина, К. Х.
Проблемы изучения и сохранения биоразнообразия Западно-Казахстанской области (на примере Зеленовского района и окрестностей города Уральска) [Текст] / К. Х. Кенесарина, А. М. Амиргалиева // Сборник материалов республиканской научно-практической конференции «Ивановские чтения – 2024». - Уральск, 2024. - 10-11 октября. - С. 170-172.
ББК 28
Рубрики: Биология
Кл.слова (ненормированные):
биология -- биоразнообразие -- флора -- фауна -- Западно-Казахстанская область -- Зеленовский район -- город Уральска -- байрачные дубравы -- Агроэкосистемы -- ландшафт
Аннотация: В современных условиях развития цивилизации в сфере изучения и сохранения биоразнообразия крайне актуальны проблемы унификации флор и фаун (в результате проникновения чужеродных видов на новые территории) и исчезновения редких и исчезающих видов растений и животных. Попытки решения этих проблем должны предприниматься в комплексе. Сохранение биоразнообразия видов животных и растений, сообществ и экосистем – неотъемлемая составная часть Концепции перехода человечества на принципы устойчивого развития. Исходя из текущей ситуации и международных обязательств, видение процесса сохранения и устойчивого использования биоразнообразия в Казахстане включает в себя формирование репрезентативной национальной экологической сети, способной обеспечить сохранение биоразнообразия; мероприятия по сохранению и восстановлению редких и находящихся под угрозой исчезновения видов; комплексное рациональное и устойчивое использование компонентов биоразнообразия
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Амиргалиева, А.М.
К 35
Кенесарина, К. Х.
Проблемы изучения и сохранения биоразнообразия Западно-Казахстанской области (на примере Зеленовского района и окрестностей города Уральска) [Текст] / К. Х. Кенесарина, А. М. Амиргалиева // Сборник материалов республиканской научно-практической конференции «Ивановские чтения – 2024». - Уральск, 2024. - 10-11 октября. - С. 170-172.
Рубрики: Биология
Кл.слова (ненормированные):
биология -- биоразнообразие -- флора -- фауна -- Западно-Казахстанская область -- Зеленовский район -- город Уральска -- байрачные дубравы -- Агроэкосистемы -- ландшафт
Аннотация: В современных условиях развития цивилизации в сфере изучения и сохранения биоразнообразия крайне актуальны проблемы унификации флор и фаун (в результате проникновения чужеродных видов на новые территории) и исчезновения редких и исчезающих видов растений и животных. Попытки решения этих проблем должны предприниматься в комплексе. Сохранение биоразнообразия видов животных и растений, сообществ и экосистем – неотъемлемая составная часть Концепции перехода человечества на принципы устойчивого развития. Исходя из текущей ситуации и международных обязательств, видение процесса сохранения и устойчивого использования биоразнообразия в Казахстане включает в себя формирование репрезентативной национальной экологической сети, способной обеспечить сохранение биоразнообразия; мероприятия по сохранению и восстановлению редких и находящихся под угрозой исчезновения видов; комплексное рациональное и устойчивое использование компонентов биоразнообразия
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Амиргалиева, А.М.
36.
Подробнее
26.82
Л 38
Левыкин, С. В.
К новому представлению о географической зональности Северной Евразии с учётом соведущего фактора и потенциала экологической реставрации [Текст] / С. В. Левыкин, Г. В. Казачков, И. Г. Яковлев // Вестник ЗКУ. - 2024. - №3. - С. 236-250.
ББК 26.82
Рубрики: Физическая география
Кл.слова (ненормированные):
географическая зональность -- Северная Евразия -- мамонтовая фауна -- делектерра -- соведущий фактор -- степной мегарегион -- Большая Степь -- зона завершённого влагооборота -- ревайлдинг
Аннотация: На основе результатов собственных многолетних исследований в степной зоне и в сопряжённых с ней географических зонах Северной Евразии в пределах позднеплейстоценового ареала мамонтовой фауны, и обобщения классических трудов отечественной географии предложена новая дифференциация физико-географических зон Северной Евразии. В зонировании Северной Евразии предложено отступить от антропоцентризма, природоохранного и географического актуализма и парадигмы совершенства природы, признать молодость и незавершённость природных сообществ. Предложено признать принципиальную роль отсутствия мамонтовой фауны в формировании природных зон. Обосновывается концепция соведущего фактора зонообразования и делектерры – участка географической оболочки, где такой фактор определяет выбор ландшафта из ряда разрешённых климатом. Обосновывается и предлагается тройственная конструкция степных и потенциально степеподобных ландшафтов включающая тундровую зону, степной мегарегион и «зону завершённого влагооборота» в качестве соединяющего их меридионального коридора. Признаётся необходимость достройки природных сообществ Северной Евразии внедрением уцелевших элементов мамонтовой фауны и их экологических аналогов, предлагаются генеральные направления такой достройки для выделенных географических зон.
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Казачков, Г.В.
Яковлев, И.Г.
Л 38
Левыкин, С. В.
К новому представлению о географической зональности Северной Евразии с учётом соведущего фактора и потенциала экологической реставрации [Текст] / С. В. Левыкин, Г. В. Казачков, И. Г. Яковлев // Вестник ЗКУ. - 2024. - №3. - С. 236-250.
Рубрики: Физическая география
Кл.слова (ненормированные):
географическая зональность -- Северная Евразия -- мамонтовая фауна -- делектерра -- соведущий фактор -- степной мегарегион -- Большая Степь -- зона завершённого влагооборота -- ревайлдинг
Аннотация: На основе результатов собственных многолетних исследований в степной зоне и в сопряжённых с ней географических зонах Северной Евразии в пределах позднеплейстоценового ареала мамонтовой фауны, и обобщения классических трудов отечественной географии предложена новая дифференциация физико-географических зон Северной Евразии. В зонировании Северной Евразии предложено отступить от антропоцентризма, природоохранного и географического актуализма и парадигмы совершенства природы, признать молодость и незавершённость природных сообществ. Предложено признать принципиальную роль отсутствия мамонтовой фауны в формировании природных зон. Обосновывается концепция соведущего фактора зонообразования и делектерры – участка географической оболочки, где такой фактор определяет выбор ландшафта из ряда разрешённых климатом. Обосновывается и предлагается тройственная конструкция степных и потенциально степеподобных ландшафтов включающая тундровую зону, степной мегарегион и «зону завершённого влагооборота» в качестве соединяющего их меридионального коридора. Признаётся необходимость достройки природных сообществ Северной Евразии внедрением уцелевших элементов мамонтовой фауны и их экологических аналогов, предлагаются генеральные направления такой достройки для выделенных географических зон.
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Казачков, Г.В.
Яковлев, И.Г.
37.
Подробнее
28.691.8
E82
Esyunin, S. L.
Overview of spider diversity in semi-arid areas of West Kazakhstan region [Текст] / S. L. Esyunin, A. A. Kabdrakhimov // Bulletin WKU. - 2024. - №4. - Р. 258-265.
ББК 28.691.8
Рубрики: Членистоногие
Кл.слова (ненормированные):
паук -- фауна -- фаунистический таксономический индекс -- разнообразие -- полупустынный регион -- Западно-Казахстанская область
Аннотация: На основе литературных данных проведен таксономический и зоогеографический анализ паучьей фауны полупустынных районов Западно-Казахстанской области (ЗКО). В настоящее время в паучьей фауне полупустынных районов Западно-Казахстанской области насчитывается 223 вида, относящихся к 111 родам 22 семейств. Наибольшим видовым разнообразием характеризуются три семейства: Gnaphosidae (47 видов; 21,0%), Linyphiidae (32 вида; 14,4%) и Salticidae (31 вид; 13,9%). Высокое видовое разнообразие также отмечается у пяти семейств: Lycosidae и Philodromidae (по 17 видов; 7,7%), Araneidae и Theridiidae (по 16 видов; 7,1%) и Thomisidae (15 видов; 6,7%). Фаунистический таксономический индекс фауны Западно-Казахстанской области: Gna-Lin-Sal-(Ara-The)-(Lyc-Phi)-Tho. Роды Zelotes, Thanatus, Gnaphosa, Attulus, Xysticus и Pardosa обладают наибольшим видовым разнообразием в фауне Западно-Казахстанской области. В фауне Западно-Казахстанской области наиболее многочисленны палеарктические (43,5%) и древнесредиземноморские (40,8%) виды. Эндемизм фауны не выражен. Фауна имеет аллохтонный характер
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Kabdrakhimov, A.A.
E82
Esyunin, S. L.
Overview of spider diversity in semi-arid areas of West Kazakhstan region [Текст] / S. L. Esyunin, A. A. Kabdrakhimov // Bulletin WKU. - 2024. - №4. - Р. 258-265.
Рубрики: Членистоногие
Кл.слова (ненормированные):
паук -- фауна -- фаунистический таксономический индекс -- разнообразие -- полупустынный регион -- Западно-Казахстанская область
Аннотация: На основе литературных данных проведен таксономический и зоогеографический анализ паучьей фауны полупустынных районов Западно-Казахстанской области (ЗКО). В настоящее время в паучьей фауне полупустынных районов Западно-Казахстанской области насчитывается 223 вида, относящихся к 111 родам 22 семейств. Наибольшим видовым разнообразием характеризуются три семейства: Gnaphosidae (47 видов; 21,0%), Linyphiidae (32 вида; 14,4%) и Salticidae (31 вид; 13,9%). Высокое видовое разнообразие также отмечается у пяти семейств: Lycosidae и Philodromidae (по 17 видов; 7,7%), Araneidae и Theridiidae (по 16 видов; 7,1%) и Thomisidae (15 видов; 6,7%). Фаунистический таксономический индекс фауны Западно-Казахстанской области: Gna-Lin-Sal-(Ara-The)-(Lyc-Phi)-Tho. Роды Zelotes, Thanatus, Gnaphosa, Attulus, Xysticus и Pardosa обладают наибольшим видовым разнообразием в фауне Западно-Казахстанской области. В фауне Западно-Казахстанской области наиболее многочисленны палеарктические (43,5%) и древнесредиземноморские (40,8%) виды. Эндемизм фауны не выражен. Фауна имеет аллохтонный характер
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Kabdrakhimov, A.A.
38.
Подробнее
20.1
D56
Digitalization of accounting of game animals: literature review [Текст] / Z. M. Sergazinova, A. V. Makarov, A. E. Magzamov [и др.] // Bulletin WKU. - 2025. - №3. - Р. 476-491.
ББК 20.1
Рубрики: Экология
Кл.слова (ненормированные):
цифровизация учета животных -- беспилотные летательные аппараты -- БПЛА -- геоинформационные системы -- ГИС -- фотоловушки -- дистанционное зондирование -- мониторинг биоразнообразия
Аннотация: В статье представлен анализ мирового опыта использования цифровых технологий в учете охотничье-промысловых животных. Рассматриваются ключевые подходы, такие как применение геоинформационных систем (ГИС) для анализа пригодности местообитаний и потенциальной численности млекопитающих и птиц, автоматизированных систем мониторинга и учета животных с использованием беспилотных летательных аппаратов (БПЛА) и фотоловушек. Проанализированы примеры из различных стран, где цифровизация мониторинга и учета животных сообществ повысила точность полученных данных, что позволило снизить воздействие на экосистемы и улучшить управление охотничьими ресурсами. Рассмотрена возможность адаптации данных технологий к условиям Казахстана, с акцентом на необходимость комплексного подхода к мониторингу для обеспечения устойчивого развития охотничьей отрасли и сохранения природного наследия в условиях глобальных экологических вызовов. Представленные результаты могут быть использованы для разработки эффективных стратегий цифровизации мониторинга дикой фауны в Казахстане и других странах с аналогичными природно-климатическими условиями
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Sergazinova, Z.M.
Makarov, A.V.
Magzamov, A.E.
Vishnya, B.I.
Kaliyeva, A.B.
D56
Digitalization of accounting of game animals: literature review [Текст] / Z. M. Sergazinova, A. V. Makarov, A. E. Magzamov [и др.] // Bulletin WKU. - 2025. - №3. - Р. 476-491.
Рубрики: Экология
Кл.слова (ненормированные):
цифровизация учета животных -- беспилотные летательные аппараты -- БПЛА -- геоинформационные системы -- ГИС -- фотоловушки -- дистанционное зондирование -- мониторинг биоразнообразия
Аннотация: В статье представлен анализ мирового опыта использования цифровых технологий в учете охотничье-промысловых животных. Рассматриваются ключевые подходы, такие как применение геоинформационных систем (ГИС) для анализа пригодности местообитаний и потенциальной численности млекопитающих и птиц, автоматизированных систем мониторинга и учета животных с использованием беспилотных летательных аппаратов (БПЛА) и фотоловушек. Проанализированы примеры из различных стран, где цифровизация мониторинга и учета животных сообществ повысила точность полученных данных, что позволило снизить воздействие на экосистемы и улучшить управление охотничьими ресурсами. Рассмотрена возможность адаптации данных технологий к условиям Казахстана, с акцентом на необходимость комплексного подхода к мониторингу для обеспечения устойчивого развития охотничьей отрасли и сохранения природного наследия в условиях глобальных экологических вызовов. Представленные результаты могут быть использованы для разработки эффективных стратегий цифровизации мониторинга дикой фауны в Казахстане и других странах с аналогичными природно-климатическими условиями
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Sergazinova, Z.M.
Makarov, A.V.
Magzamov, A.E.
Vishnya, B.I.
Kaliyeva, A.B.
39.
Подробнее
20.1
M55
Mendygaliyeva, A. E.
Polyethylene as a source of environmental pollution [Текст] / A. E. Mendygaliyeva, Y. V. Lopukhova // Bulletin WKU. - 2025. - №3. - Р. 517-522.
ББК 20.1
Рубрики: Экология
Кл.слова (ненормированные):
полиэтилен -- пластик -- физико-химический анализ -- экосистема -- загрязнение -- эксперименты -- полимеры -- процесс -- определение -- параметр -- контроль
Аннотация: Полиэтилен является одним из наиболее широко используемых синтетических полимеров благодаря своей прочности, лёгкости, долговечности и низкой себестоимости производства. Однако его массовое применение и устойчивость к естественному разложению привели к серьёзным экологическим проблемам. В данной статье проанализированы основные механизмы, с помощью которых полиэтилен способствует загрязнению окружающей среды, включая образование микропластика, загрязнение почвы и водных экосистем, а также вредное воздействие на флору, фауну и, возможно, здоровье человека. Также рассматриваются более широкие экологические последствия накопления полиэтилена и подчёркивается необходимость срочного решения этих проблем. Изучаются различные подходы к снижению загрязнения полиэтиленом, такие как микробиологическое и ферментативное разложение, современные методы переработки и разработка биоразлагаемых полимерных альтернатив. Представлены результаты экспериментов по разложению полиэтилена в различных физических, химических и биологических условиях. Полученные данные сопровождаются таблицами и диаграммами, наглядно демонстрирующими эффективность различных стратегий разложения и дающими представление о более устойчивых методах управления пластиковыми отходами
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Lopukhova, Y.V.
M55
Mendygaliyeva, A. E.
Polyethylene as a source of environmental pollution [Текст] / A. E. Mendygaliyeva, Y. V. Lopukhova // Bulletin WKU. - 2025. - №3. - Р. 517-522.
Рубрики: Экология
Кл.слова (ненормированные):
полиэтилен -- пластик -- физико-химический анализ -- экосистема -- загрязнение -- эксперименты -- полимеры -- процесс -- определение -- параметр -- контроль
Аннотация: Полиэтилен является одним из наиболее широко используемых синтетических полимеров благодаря своей прочности, лёгкости, долговечности и низкой себестоимости производства. Однако его массовое применение и устойчивость к естественному разложению привели к серьёзным экологическим проблемам. В данной статье проанализированы основные механизмы, с помощью которых полиэтилен способствует загрязнению окружающей среды, включая образование микропластика, загрязнение почвы и водных экосистем, а также вредное воздействие на флору, фауну и, возможно, здоровье человека. Также рассматриваются более широкие экологические последствия накопления полиэтилена и подчёркивается необходимость срочного решения этих проблем. Изучаются различные подходы к снижению загрязнения полиэтиленом, такие как микробиологическое и ферментативное разложение, современные методы переработки и разработка биоразлагаемых полимерных альтернатив. Представлены результаты экспериментов по разложению полиэтилена в различных физических, химических и биологических условиях. Полученные данные сопровождаются таблицами и диаграммами, наглядно демонстрирующими эффективность различных стратегий разложения и дающими представление о более устойчивых методах управления пластиковыми отходами
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Lopukhova, Y.V.
40.
Подробнее
28.693.34
К 48
Кленина, А. А.
Новые данные о чешуелобом полозе Spalerosophis Diadema (Schlegel, 1837) в Мангистауской области Республики Казахстан [Текст] / А. А. Кленина, А. Г. Бакиев // Вестник ЗКУ. - 2025. - №3. - С. 562-573.
ББК 28.693.34
Рубрики: Пресмыкающиеся
Кл.слова (ненормированные):
Западный Казахстан -- Устюртский государственный природный заповедник -- змеи -- Spalerosophis diadema -- Красная книга Республики Казахстан -- Чешуелобый полоз -- генетический фонд фауны
Аннотация: В настоящей статье описаны находки чешуелобого полоза Spalerosophis diadema в Каракиянском районе Мангистауской области Казахстана весной 2025 г. Приведены сведения о современном распространении, степени изученности и состоянии охраны вида. За всю историю герпетологических исследований на территории Казахстана зафиксировано около 26 находок S. diadema. Вид обитает в Республике Казахстан на северной границе своего обширного ареала, встречается на двух ограниченных участках (территории в районе южной оконечности Западного чинка Устюрта и в пустыне Кызылкум) и является одним из наиболее малоизученных и редких видов змей Казахстана. Территориальная охрана вида может осуществляться в границах особо охраняемых природных территорий, имеющих свой штат охраны. Чешуелобый полоз обитает и, следовательно, охраняется в государственном природном заповеднике «Устюртский», а также на территории проектируемой особо охраняемой территории – кластерного участка «Южный Устюрт» государственного природного заповедника «Устюртский». Обоснована необходимость его включения в Красную книгу Республики Казахстан
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Бакиев, А.Г.
К 48
Кленина, А. А.
Новые данные о чешуелобом полозе Spalerosophis Diadema (Schlegel, 1837) в Мангистауской области Республики Казахстан [Текст] / А. А. Кленина, А. Г. Бакиев // Вестник ЗКУ. - 2025. - №3. - С. 562-573.
Рубрики: Пресмыкающиеся
Кл.слова (ненормированные):
Западный Казахстан -- Устюртский государственный природный заповедник -- змеи -- Spalerosophis diadema -- Красная книга Республики Казахстан -- Чешуелобый полоз -- генетический фонд фауны
Аннотация: В настоящей статье описаны находки чешуелобого полоза Spalerosophis diadema в Каракиянском районе Мангистауской области Казахстана весной 2025 г. Приведены сведения о современном распространении, степени изученности и состоянии охраны вида. За всю историю герпетологических исследований на территории Казахстана зафиксировано около 26 находок S. diadema. Вид обитает в Республике Казахстан на северной границе своего обширного ареала, встречается на двух ограниченных участках (территории в районе южной оконечности Западного чинка Устюрта и в пустыне Кызылкум) и является одним из наиболее малоизученных и редких видов змей Казахстана. Территориальная охрана вида может осуществляться в границах особо охраняемых природных территорий, имеющих свой штат охраны. Чешуелобый полоз обитает и, следовательно, охраняется в государственном природном заповеднике «Устюртский», а также на территории проектируемой особо охраняемой территории – кластерного участка «Южный Устюрт» государственного природного заповедника «Устюртский». Обоснована необходимость его включения в Красную книгу Республики Казахстан
Держатели документа:
ЗКУ
Доп.точки доступа:
Бакиев, А.Г.
Страница 4, Результатов: 46